Mijn eigen sociale contract

Eindelijk heb ik de tijd gehad om het boek van Pieter Omtzigt te lezen. Uiteraard lees ook ik dit boek vanuit mijn eigen achtergrond, ervaringen en visies over de maatschappij. Maar ik ben zeer onder de indruk van de heldere uiteenzetting, de oplossingen die geboden zijn en hetgeen ons te doen staat.

Een aantal conclusies die voor mij belangrijk zijn:

  • We dienen transparantie en toegankelijkheid te bieden van informatie, wetgeving, keuzes en besluitvorming op een manier die voor iedereen te begrijpen is;
  • Bestaansrecht bieden voor iedere burger is een fundament van onze grondwet en daarmee de plicht van de politiek. En deze is nu niet gewaarborgd;
  • We moeten meer diepgang en betrokkenheid creëren via denktanks, burgerparticipatie, inhoudelijkheid in onze stukken, dingen doordenken, een krachtige maatschappelijke organen opzetten voor betere betrokkenheid en doorvoering;
  • Er heerst teveel een cultuur van angst om fouten toe te geven en er is een gebrek aan oprecht willen verbeteren en leren;

Punten die mij raken en waar ik naast de oplossingen van Pieter Omtzigt ook zelf nog wat zou willen toevoegen en inbrengen:

  1. Technologie kan helpen om informatie toegankelijk, inzichtelijk en begrijpbaar te maken. Niet de technologie inzetten om keuzes te maken maar juist om alles toegankelijk te maken voor iedereen; Het biedt transparantie maar ook betrokkenheid omdat het inzichtelijk is voor iedereen.
  2. Zet een denktank op die zorgt dat we nadenken over de generaties na ons. Een orgaan dat continue toetst of de keuzes die we maken ook voor toekomstige generaties positief zijn. Daarmee borgen we ook onze plicht om de wereld na te laten aan de generaties na ons en zal het korte termijndenken worden uitgedaagd.
  3. Pas het bestaansrecht aan aan deze tijd, dus denk na over een basisinkomen voor iedere Nederlandse burger, en niet op basis van een minimum bestaan. Daarmee verandert onze visie op werk en zal een groot deel van de angst in de cultuur van werkomgevingen verminderen; We hoeven per slot van rekening niet langer bang te zijn om onze baan te verliezen;
  4. Leer ons fouten maken. Laten we ophouden alwetend te zijn, of alles zo in te kleuren dat het altijd moeten weten en fouten verdoezelen omdat we daarmee onze eigen waarde verliezen of we anderen teleurstellen. Door fouten te maken EN toe te geven, komen we verder en zal verbetering en vernieuwing een levensstijl zijn.

Dat laatste punt is vooral ook een note to self, want wat vind ik dat moeilijk. Zeker als wijsheid, liefde en nieuwsgierigheid mijn kernwaarden zijn. Mijn nieuwe motto: ik leer door het niet te weten en veel te vragen.

Heb een mooie dag!

Hybride werken? Hoezo?

Hybride werken? Hoezo?

Ik blijf hier graag herhalen dat we niet met z’n allen een thuiswerkexperiment aan het doen zijn, maar dat we een pandemie bestrijden. Dus dat het thuiswerken kraakt en piept en echt niet alleen maar voordelen heeft, lijkt me zeer evident. Want de meeste organisaties zijn van vrijwel helemaal niet thuiswerken teruggegaan naar volledig thuiswerken. Een enorme stap. We hebben allemaal ondertussen ervaren wat de voor- en nadelen zijn van het thuiswerken. En we hebben geleerd dat het ook nog eens voor iedereen persoonlijk is. De een vindt het heerlijk, de ander springt tegen de muur op. Maar voordat we nu allemaal massaal hybride gaan werken en de discussie gaan voeren over 2 of 3 dagen vanuit huiswerken, wil ik iedereen adviseren om vooral eerst jezelf de vraag te stellen of en waarom je hybride zou willen werken. Ik adviseer daarom de transitie naar hybride werken goed voor te bereiden en na te denken over de volgende 4 stappen.

  1. Bepaal waarom je als organisatie hybride zou willen werken. Wat is je doel ermee? Gaat het om medewerkers aan je blijven binden of wil je dat het ook gaat over productiviteit of klanttevredenheid? En wellicht past hybride werken wel helemaal niet bij jouw cultuur of business doelstellingen? Dan zou ik het ook vooral niet doen. Het hybride werken moet aansluiten bij jouw bedrijf, jouw klanten en jouw eigen cultuur. En je moet het zeker niet doen omdat iedereen het doet! Dus maak het onderdeel van de doelstellingen.
  2. Als je hybride wilt gaan werken, bepaal dan met elkaar hoe dat hybride werken eruitziet. Dat gaat verder dan het niveau ‘we gaan 2 dagen per week thuiswerken’ maar gaat meer over hoe dat werken er voor jullie uitziet. Bijvoorbeeld bij het opstarten van een nieuwe project, doen we dat op kantoor of ook (deels) thuis? Wat mij het meeste helpt in kijken naar hybride werken is bepalen welke taken en doelen ik heb en welke plek daar het beste bij past. Even wat taken uitvoeren? Zet me dan maar thuis. Maar als ik ergens over na wil denken heb ik altijd iemand om mij heen nodig die even meedenkt. Dus plaats volgt werk en niet andersom.
  3. Welk gedrag hoort bij hybride werken. Niet alleen gaat het over de inrichting van werk en taken, locaties en technologie. Het gaat ook over ons eigen gedrag en hoe we dat aansluiten bij hybride werken. Wat vraagt het van ons zelf? Hoe willen we onderling omgaan met elkaar als collega’s? En wat voor leiderschap hoort er bij onze vorm van hybride werken? We kunnen niet volstaan met de melding ‘we gaan hybride werken’ maar bedenk samen met je medewerkers wat dat voor ons eigen gedrag betekent.
  4. Tot slot gaat hybride werken niet vanzelf. Bepaald dus wat je nodig hebt voor jouw vorm van hybride werken. Moeten je medewerkers bepaalde hulp krijgen. Vraagt het wat van de inrichting van je kantoorpand of de thuislocaties? En welke technologie zet je in om zo goed mogelijk overal en altijd te kunnen (samen) werken? Of ga je anders om met data en informatie zodat iedereen in de organisatie op elk moment en vanaf elke locatie voldoende informatie heeft om besluiten te kunnen nemen?

Kortom, hybride werken vraagt een hoop van een organisatie. Dus voordat je eraan begint, bepaal wat hybride werken voor jullie kan betekenen. Misschien moet je het wel helemaal niet willen omdat het niet bij de werkzaamheden of klantvraag past? Of is het juist de oplossing voor de toekomst van jouw bedrijf? Start in ieder geval met de vraag: waarom zouden wij hybride willen werken en waarom past het bij ons? Voordat je ingaat over het hoe en wat! Als je hulp nodig hebt of hier meer over wilt leren? Neem dan contact met mij op via saskia@studio21st.nlIk deel dan graag mijn canvas om je verder op weg te helpen.

 

Foto door Ivan Samkov

The art of questioning and imagination

I am a big believer in the 21st century skills. The human skills that are important in the 21st century where technology is rapidly developing, and we have to ensure that our skills adjust to that. Unfortunately, I see that those skills are highly underestimated and misused. We have diminished it to learning how to work and deal with technology, and we focus it mainly on education. To something that our children should learn in school. It is mainly about the balance between creativity and technology skills. Agree that this is important, but I want to argue that the 21st century skills is something we all have to develop or use even more. Especially during the transition twenties, we all have to be able to be creative, solution driven, collaborate and use technology where it can support us.

The current 21st century skills are defined as: critical thinking, creativity, problem solving, computational thinking, ICT skills, communication, collaboration, self-starting. I think though, to be complete, we have to add three important competencies to the 21st century skills.

  • Ethics

Ethics stands for Effective Technical and Human Implementation of Computer-based Systems but also has to do with the ethical way in which we develop technology in our work and lives.  As the technology industry is young and every company is becoming a technology company, we need to start this dialogue now. That is why the 5th technical revolution is called the age of ethics.  That means that ethical thinking is a skill that fits the 1920s of the 21st century. In addition to knowing the ethical issues and dilemmas, ethical thinking requires courage, integrity and a curious attitude. How do we want to live and work alongside and in relation to technology?

  • Defining the right questions

How Albert Einstein puts it: if I need to come up with a solution, I spend 45 minutes to define the right question, and that makes it possible to come up with the solution in 15 minutes. We argue that too much of our effort is currently focused around finding answers and solutions. Since AI is able to show us answers, it is our human skill to define the right questions. What do we want to know is the basic question of every data analyst around the world. And since we will all have to work with data in the near future, we have to raise our skills to define the right question. Besides working with data, we argue that, focusing more in defining the questions, we will advance, be more creative and drive innovation.

  • Imagination

One of the skills we have as human beings it to think ahead, to create a vision about the future. We actually think more about what we will do in the (near) future then we think about the past or present. But we have to use this skill much more to imagine ourselves our future. Imagination ensures or creativity, our innovation and our choices. We can start a project, or design a product by creating a picture with our imagination.

As Studio 21st, our vision is that the future of work is not about work. The future of work is about being valued and adding value! Work becomes hybrid and what we see as work today may be different in the future. Because if AI & Robots take over our work, what space will be left for our human potential? Which activities of people and employees are valuable to our organisation?  How can we make more use of that when tasks are lost due to technology? With the rise of technology, we have the opportunity to redefine work and give room to (new) human 21st century skills. Human + Tech = Potential. For the future of us people, our society, the organisations where we work and the 21st century employee.

Our mission is to help organisations harness the 21st century skills of people through a hybrid work model that combines technology innovation and human potential. That potential is about creativity, empathy & connection, solution-oriented thinking, being critical, ethical skills and dealing with technology. New jobs will be created, but how do we want to shape those new jobs in relation to technology? Since the late 1990s, we have been helping organisations both to introduce technology that can take over tasks in our business processes, and to determine what human values and skills are needed to innovate, grow and develop as an organisation.

www.studio21st.nl

 

 

De droom van hybride werken

Nu we langzaamaan weer durven te dromen over werken op kantoor, wordt het ene na het andere onderzoek gelanceerd om te bepalen hoe vaak en wanneer mensen thuis willen blijven werken. De meeste van ons zijn er wel ‘klaar mee’ maar willen toch ook niet terug naar hoe het was. En dus proberen werkgevers zich voor te bereiden op een hybride terugkomst naar de werkplek. Wellicht kunnen we met minder vierkante meters of gaan we de bureaus wat anders neerzetten. Kiezen we wellicht toch voor die dure koffieautomaat nu mensen thuis gewend zijn aan lekkere koffie?

Oude wijn in nieuw zakken denk ik dan! Want we optimaliseren hiermee binnen de context van dat wat we al weten. Wat we vergeten in dat deze tijd ons ook heeft geleerd om te durven dromen. Dromen over de werkplek die ons stimuleert. Een werkplek waar we samen kunnen zijn. Koffiedrinken met elkaar, een praatje maken. Ook willen we samen weer graag nieuwe ideeën ontwikkelen en inspirerende projecten opstarten.

Maar voordat we overgaan tot de invulling van het werk, laten we het werken zelf onder de loop nemen. Doen we nog wel de juiste dingen? Waar willen we als organisatie naar toe? Niet alleen het komende jaar, maar wellicht de komende jaar? En gebruiken we ons eigen potentieel wel optimaal? Voelen we voldoende autonomie en krijgen we waardering voor dat wat we toevoegen in de werkomgeving?

Laten we, als we teruggaan naar onze kantooromgeving, droomsessies organiseren met elkaar. Durven dromen van de hybride werkomgeving na COVID-19 die ons inspireert, waardeert en waar we tot creatieve en innovatieve hoogte kunnen stijgen. Wat een explosie van werkgeluk zal dat genereren. Ik werk met een canvas daarvoor. Wellicht helpt deze jullie ook?  #canvas #futureofwork #humanandtech

Verandercanvas

Een goede vraag is beter dan het juiste antwoord

It takes two to tango is een gevleugelde uitspraak die ik bijna dagelijks gebruik. Naast dat het mij herinnert aan mijn opa en oma die samen in de woonkamer de tango dansten, betekent het voor mij dat ik altijd probeer te kijken naar de andere kant van een verhaal, naar de reden waarom dingen gebeuren of niet gebeuren, en naar de vraag achter de vraag. Want als ik dat niet begrijp kan ik ook niet veranderen of oordelen over bepaalde situaties. We leren het op al de managementopleidingen: ‘vraag 3x waarom’ of ‘leer te luisteren’, en daarin is het belangrijkste wat mij betreft: stel de vraag. Een goede vraag is beter dan het juiste antwoord. Dat is wat ik ook zo mis in de hele discussie momenteel over de Corona bestrijding. We stellen vrijwel geen vragen meer. We kijken naar cijfers en grafieken en we discussiëren over oplossingen en uiten daarin onze meningen. We nemen vrijwel geen tijd meer voor de vraag. Want wat is de vraag die onder alle gesprekken, cijfers en maatregelen ligt wat mij betreft? Hoe willen we uit deze Corona tijd komen en hoe ziet dat er voor jou uit? Als maatschappij en samenleving of als organisatie, winkelier of gezin en jou persoonlijk? Als we die vraag gaan stellen aan elkaar gaan we elkaar ook denk ik meer begrijpen en zullen de oplossingen anders zijn dan we gewend zijn. We bepalen dan met elkaar een nieuwe horizon en daarmee ook een nieuw en positief vooruitzicht. Ik daag iedereen uit, niet alleen de media, maar ook tijdens gesprekken op het werk, op school of gewoon met vrienden en familie, te vragen naar ons perspectief. Hoe willen we na Corona leven, werken, vieren en samenzijn?

Let’s talk about work

I keep on being surprised that one topic during this COVID-19 is not being addressed. What are the jobs that we need at this moment and which jobs will lead us to the future? What is work and what is a job in the transition twenties of the 21st century?

We keep on investing in the jobs that we think are relevant for because they already existed, but we don’t use this time to have a closer look at the so called ‘bull-shit’ jobs. A term introduced in 2013 by David Graeber and more relevant than ever. Estimates show that only 25% of the current jobs are focussing on creating products or delivering services that we really need. Like in education, healthcare, police, public transports, journalists, cleaning and so on. COVID-19 showed us in only one year time what the real important jobs are for our society. The other 75% consists of jobs where even 20% of the employees themselves say that they have a bull-shit job. A lot of this is in management, financial services, marketing, administration etc. But still we put all our effort and public treasury to keep these jobs and the employees with these jobs at work.

If we want to redesign the labour market, now is the time. Why paying for jobs that are not relevant anymore for our (future) society? Can we start a dialogue together on what we define as real work? The basis should be ‘added value’. We can look at that for 3 levels: work that adds value to society. Work that adds value to your organization. The added value that you want to bring as human being. Measuring added value asks for other views but also other metrics. So, we can start by ourselves. What value do you want to add in your work, organization or society? What skills, competences and talents do you want to contribute? And can technology take over some of your more repetitive tasks so that you can focus on your real value? #studio21st

COVID-19 is geen thuiswerk experiment

We zitten er doorheen. We zijn klaar met het thuiswerken en we missen het kantoor. En omdat we ook niet weten hoe lang het allemaal gaat duren merken we dat meer en meer mensen last hebben van stress en spanningen. Ondanks alle goede tips rondom het thuiswerken. Als ik zo alle media lees, dan lijkt het wel alsof we met een groot thuiswerkexperiment bezig zijn. Maar dat zijn we niet! We proberen een pandemie het hoofd te bieden en daarbij proberen we zo goed en kwaad als dat gaat thuis te werken. Let wel: ik ben een enorme voorstander van thuiswerken en probeer al sinds 2004 veel organisaties te helpen bij het invoeren van thuiswerken, wat voor mij gaat over werken in vrijheid en met verantwoordelijkheid. En door het geven van vertrouwen aan alle medewerkers. Echter zitten we nu in een andere situatie. We moeten thuiswerken omdat we met elkaar COVID-19 willen uitbannen, en dat doen we samen. Dat betekent alleen niet dat we dus op dezelfde manier kunnen presteren achter een computer als wanneer we dat op een kantoor doen. In je eentje mooie creatieve plannen maken gaat niet, als je dat voorheen samen met collega’s deed. Dus probeer het dan ook niet in een zoom of teamcalls te proppen. Leidinggeven op afstand kan, maar er kunnen ook een aantal dingen niet. Dus misschien toch af en toe een wandeling plannen met je medewerker? En de hele dag vergaderen, iets waar velen van ons op kantoor hun hand niet voor omdraaien, blijkt toch echt te vermoeiend via Zoom of teams.  Dus werk anders. En laten we dan vooral ook accepteren dat we onze dag anders inplannen of bepaalde taken anders doen, maar dat dat niet betekent dat je niet hard genoeg werkt of dat je niet productief bent. Kijk naar wat je wel kunt doen en wat je anders kunt doen. Wellicht kan het je werk zelfs nog kan verbeteren of vernieuwen. Geen oude wijn in nieuwe zakken. Maar andere vaardigheden om deze pandemie het hoofd te bieden en ondertussen ook te proberen nog iets van je werk te maken. Ik noem het geen thuiswerken meer, maar pandemiewerken. #humanandtech #21stcenturyskills

The 5th revolution is about trust and ethics

And that is how we roll into the 5th revolution in one swoop. Whereas the 4th was mainly about the rise of technology, the Internet and the world that became flat, the 5th revolution will be mainly about trust. Ethics and humanity are at the heart of this. In January 2019 during the WEF in Davos, this was already a major theme. It is about us, in all our diversity, it is about our planet and about our ethical values and norms. Especially after the rise of technology, where we would lose to robots in the worst-case scenario. I think that COVID-19 has once again made us realise very clearly what our human values are, both positive and negative. And what we value as a society. Think of the vital professions, the role of democracy, inclusiveness in society and the fact that we are globally connected.

In an article in the Harvard Business review, I read about the mid-life crisis we are facing as managers. The old theories no longer work, and the new ones do not yet exist. But what Professor Gianpiero Petriglieri says is: ‘We need a truly human management, one that makes room for our bodies and spirits alongside our intellect and skills. That cares for what work does and feels and means to us, not just for what we can do at work and how.  Because we can also leave much of our intellect and skills to technology.  And he concludes: ‘If efficiency is the aim of instrumentalism, freedom is the aim of existentialism. Deepening our humanity, in business, politics, and every other field, requires an equal devotion to both. The day that freedom is as central as efficiency to its practice, we might declare management dead and welcome it to a new life. Please read the whole article if you are interested in management theory and the time in which we live now. https://hbr.org/amp/2020/06/are-our-management-theories-outdated

The human part of organisations is almost always left to HR or related functions. And once that subject has been discussed, we move on to the business! As if they exist separately. The capital of organisations is people and technology. I have been advocating for a long time that the HR and IT director determine the company’s strategy. In my opinion, the time when the CFO or CRO are in charge is over. How do we want to achieve success? How do we want to keep our customers satisfied? Not by becoming even more efficient, but by making maximum use of the potential of our organisations. And let that potential now mainly consist of your people and your technology. But there is also the question: do you dare to tell your shareholders that you are going to do things differently? Probably with the same results, but with a different approach that we do not know from management theories?

As early as 2019, there was a plea for a Chief etchical and humane use officer in companies. This role on the board ensures that you make precisely that connection between people and technology and that you act on the basis of ethical values as a company. I think that the urgency for this is now higher than ever. And not just as a picture for the outside world and the image, but sincerely and with clear objectives that are on the board’s agenda on a weekly basis. Please also read this article from Davos in January 2019.

https://diginomica.com/the-fifth-industrial-revolution-is-coming-and-its-about-trust-values-and-saving-the-planet

Geen #basisinkomen maar een #basisleven.

Al jaren pleit ik voor het basisinkomen. En ik vind het mooi om te zien dat meer en meer mensen er over praten, denken en ook experimenten uitvoeren. Maar toch knaagt het, want de term wordt op zoveel verschillende manieren gebruikt en mijn beeld bij het basisinkomen gaat toch meer over de basisvoorzieningen voor iedereen. Het basisinkomen zou geen vervanging moeten zijn van een uitkering of een manier om mensen er (tijdelijk) doorheen te helpen en snel weer aan het werk te gaan en een ‘echt’ inkomen te gaan verwerven.

Voor mij gaat het basisinkomen over bestaansrecht in onze maatschappij. Het recht om een dak boven je hoofd te hebben, boodschappen te kunnen doen, je verzekeringen te kunnen betalen. En dus denk ik dat basisinkomen niet de juiste term is. Want mensen zullen altijd willen blijven werken, en genoeg mensen willen meer verdienen dan een basisnkomen hen biedt. Ik denk ook dat dit kan, en dat mensen altijd waarden willen toevoegen aan de maatschappij, aan een organisatie en aan hun eigen omgeving.

Op dit moment werken de meeste mensen helaas niet vanuit het toevoegen van waarden maar om hun bestaansrecht te behouden en een basisleefstijl te kunnen bekostigen. Velen van ons hebben angst hebben om ons salaris te verliezen en daarmee op straat komen te staan. En dus accepteren we een hoop bullshit banen, worden we ziek van werk, en slepen we ons door de dag om uiteindelijk van onze avond te kunnen genieten of naar ons pensioen toe te werken.

Dat is niet nodig in een land als Nederland en in de tijd waarin we nu leven. We kunnen met elkaar zorgen dat iedereen in dit land voorzien is van de basis om te leven. Hoe dan?  Zorg voor een lagere belasting op arbeid en verhoog de belasting op technologie en data. Aangezien mens en technologie het kapitaal van een organisatie vormen dienen we deze gelijk te behandelen, pas dan zal er ook een mensgerichte economie ontstaan waarin we de waarden van mensen belonen en hun potentieel inzetten.

Werk moet daarmee ook veranderen naar bijdragen. Hoe mooi zou het zijn als je in de ochtend vertrekt en zegt: “lief, ik ga vandaag weer bijdragen” Voelt toch minder als moeten en meer als waardering.